Best Practice - จังหวัดไอจิ Aichi Agenda 21

Best Practice - จังหวัดไอจิ Aichi Agenda 21

ข้อมูลการปฏิบัติที่ดีที่สุด (Best Practice) ของจังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น

คู่มือแผนปฏิบัติการ Aichi Agenda 21

กิจกรรม 21 รายการ สำหรับการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมของโลกและของเมืองเพื่อก้าวสู่ศตวรรษที่ 21

(เป้าหมายดำเนินการให้สำเร็จภายในปี ค.ศ. 2025)

 

“แผนปฏิบัติการไอจิ 21” เป็นโครงการที่นำเสนอ 21 กิจกรรม ที่ทุกคนสามารถปฏิบัติได้โดยทันที เพื่ออนุรักษ์สิ่งแวดล้อมของเมืองและของโลก (โดยก่อตั้งขึ้นในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1994 (พ.ศ. 2537))

 

กิจกรรมทั้ง 21 รายการของพลเมืองที่ห่วงใยโลก ได้แก่

  1. การลดขยะ
  2. การรีไซเคิลขยะและนำกลับมาใช้ใหม่
  3. การสร้างระบบรีไซเคิล
  4. การทิ้งขยะให้ถูกที่และเหมาะสม
  5. การส่งเสริมมาตรการต่อต้านการใช้สาร CFC
  6. การส่งเสริมกิจการที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม
  7. แนวทางปฏิบัติสำหรับการดำเนินชีวิตโดยการบริโภคพลังงานในปริมาณต่ำ
  8. การใช้รถที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม
  9. การใช้น้ำอย่างมีประสิทธิภาพ
  10. การใส่ใจต่อน้ำเสีย
  11. การเป็นฐานของเมืองที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม
  12. ระบบการคมนาคมขนส่งที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม
  13. การสร้างสรรค์บ้านที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม
  14. การใช้พลังงานอย่างมีประสิทธิภาพ
  15. การอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมตามธรรมชาติ
  16. การอนุรักษ์แหล่งป่าไม้
  17. การส่งเสริมสิ่งแวดล้อมสีเขียว
  18. การส่งเสริมการเกษตร การป่าไม้ และการประมงที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม
  19. การส่งเสริมการศึกษาทางด้านสิ่งแวดล้อม
  20. การส่งเสริมกิจกรรมอนุรักษ์ธรรมชาติ
  21. การส่งเสริมความร่วมมือทางด้านสิ่งแวดล้อมระหว่างประเทศ

                                          

 การลดขยะ

<บทบาทของประชาชนผู้อยู่อาศัย>

กิจกรรมที่ 1

  • หลีกเลี่ยงการซื้อของที่ไม่จำเป็น และใช้ของที่ซื้อให้ยาวนานกว่าเดิม
  • ปฏิเสธการใช้ถุงใส่ของที่มากเกินไปและให้นำถุงชอปปิ้งส่วนตัวไปด้วย

กิจกรรมที่ 2

  • ลดปริมาณขยะจากห้องครัวโดยใช้ประโยชน์จากอาหารอย่างเต็มที่และนำอาหารที่เหลือมาทำปุ๋ยหมัก
 

 

 

หากมีการใช้ถังหมัก
ขยะในครัวจะสามารถย่อยสลายได้ภายใน 2-3 เดือน


<
บทบาทของภาคธุรกิจ>

กิจกรรมที่ 1

  • บังคับมิให้มีการห่อสิ่งของมากเกินไป และส่งเสริมให้นำวัสดุห่อหุ้มสิ่งของและบรรจุภัณฑ์กลับมาใช้ใหม่
  • ส่งเสริมผลิตภัณฑ์ที่ช่วยในการลดขยะ

สติกเกอร์ “การเคลื่อนไหวรณรงค์ไม่ใช้สิ่งห่อหุ้มบรรจุภัณฑ์ (No Packaging Movement)”

 

<บทบาทของภาครัฐบาล>

กิจกรรมที่ 1

  • ส่งเสริมการศึกษาและการรณรงค์การลดขยะ โดยทำงานเพื่อลดปริมาณขยะที่สร้างขึ้นมา
  • สนับสนุนการมีส่วนร่วมของแต่ละครอบครัวในความพยายามที่จะลดขยะ
 

การประชุมไอจิด้านการส่งเสริมการลดปริมาณขยะ

การประชุมของประชาชนเพื่อทบทวนรูปแบบการใช้ชีวิตของตนเอง

(จัดโดยสำนักสิ่งแวดล้อม รัฐบาลจังหวัดไอจิ)

  • โดยตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน 2536 ประชาชน ภาคธุรกิจ และรัฐบาลของจังหวัดไอจิ ได้บูรณาการความพยายามในการลดปริมาณขยะและส่งเสริมการรีไซเคิล
  • กิจกรรมที่ดำเนินการ ประกอบด้วย
  1. การส่งเสริมการตระหนักรู้ของประชาชน
  2. การรวบรวมและการจัดเตรียมข้อมูล
  3. การวิจัยเชิงสืบสวน
  • โครงการที่สำคัญ ได้แก่
  • การเตรียมวัสดุอุปกรณ์เพื่อการใช้ในด้านการศึกษา
  • การจัดการประชุมของประชาชนชาวจังหวัดไอจิ
  • การอนุญาตให้มีการจัดตั้ง “ร้านรักโลก (Love Earth Shop)” ซึ่งเป็นร้านที่ส่งเสริมการลดปริมาณขยะ
  • การจัดการมอบรางวัลให้แก่ร้านค้าที่สามารถลดปริมาณขยะลงได้

 

 

 การรีไซเคิลขยะและนำกลับมาใช้ใหม่

เราตั้งเป้าหมายว่าจะเพิ่มสัดส่วนในการนำขยะกลับมาใช้ใหม่โดยเริ่มจากร้อยละ 10 ภายในปี ค.ศ. 2000

<บทบาทของประชาชนผู้อยู่อาศัย>

กิจกรรมที่ 1

  • ให้แน่ใจว่าทรัพย์สินที่ไม่ต้องการแล้วจะถูกนำมาให้ประโยชน์โดยการนำไปวางขายอีกครั้งที่ตลาดของมือสอง

 

กิจกรรมที่ 2

  • ช่วยกันเก็บสะสมกระดาษ กระป๋อง ขวด และอื่น ๆ ที่ไม่ใช้แล้ว

 

กิจกรรมที่ 3

  • ร่วมมือกันคัดแยกขยะเพื่อความสะดวกในการจัดเก็บ
  • แยกกระดาษที่ใช้แล้วตามแต่ละประเภท
  • นำพลาสติกและเทปออกจากกระดาษ
  • ไม่ใส่สิ่งแปลกปลอมลงในกระป๋องหรือขวด
  • จำแนกประเภทของขวดตามสี

 

<บทบาทของภาคธุรกิจและภาครัฐบาล>

กิจกรรมที่ 1

  • เก็บรวบรวมกระดาษที่ไม่ใช้แล้วจากทุกออฟฟิศและใช้กระดาษรีไซเคิล

 

<บทบาทของภาครัฐบาล>

กิจกรรมที่ 1

  • ส่งเสริมการแยกขยะ
 

 

แยกการเก็บรวบรวมขยะที่สามารถนำกลับมาใช้ได้

(ณ เมืองฟุโซะ)

กิจกรรมที่ 2

  • จัดสถานที่สำหรับการรีไซเคิลขยะ (ตลาดนัดและศูนย์การรีไซเคิลขยะ)

 

โลโก้การรีไซเคิลขยะของจังหวัดไอจิ

 

 การสร้างระบบรีไซเคิล

<บทบาทของประชาชนผู้อยู่อาศัย>

กิจกรรมที่ 1

  • พยายามใช้ผลิตภัณฑ์ที่ได้จากการรีไซเคิล เช่น กระดาษชำระ เป็นต้น

 

 

<บทบาทของภาคธุรกิจ>

กิจกรรมที่ 1

  • จัดการเก็บรวบรวมและรีไซเคิลผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ ของบริษัท
  • พัฒนาผลิตภัณฑ์ที่ง่ายต่อการรีไซเคิล

กิจกรรมที่ 2

  • เพิ่มอัตราการรีไซเคิลโดยการใช้วัตถุดิบที่มาจากการรีไซเคิล

 

<บทบาทของภาครัฐบาล>

กิจกรรมที่ 1

  • เสริมสร้างการสนับสนุนเพื่อเก็บรวบรวมกระดาษและกระป๋องอะลูมิเนียมที่ใช้แล้ว

โครงการสนับสนุนหลักภายในเมืองต่าง ๆ

·       การเสนอให้เงินสนับสนุนและการจ่ายเงินรางวัลจูงใจ

·       เงินกู้หรือเงินสนับสนุนสำหรับเครื่องมือและเครื่องจักร

·       การจัดสถานที่สำหรับเก็บรวบรวม

  • การให้การช่วยเหลือด้านการเงินสำหรับกิจการที่ประสงค์จะนำเสนออุปกรณ์รีไซเคิลขยะหรืออุปกรณ์ที่ใช้วัสดุที่มาจากการรีไซเคิล
 

ประชาชนที่มีส่วนร่วมในการรวมกลุ่มเพื่อเก็บขยะ

 

 

 

ที่เก็บขยะ/ของที่ไม่ใช้แล้ว ณ ซุปเปอร์มาร์เก็ต

  

 การกำจัดขยะอย่างเหมาะสม

<บทบาทของประชาชนผู้อยู่อาศัย>

กิจกรรมที่ 1

  • สร้างความเข้าใจอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับโรงงานกำจัดขยะและโรงงานบำบัดขยะอุตสาหกรรม

 

<บทบาทของภาคธุรกิจ>

กิจกรรมที่ 1

  • ปฏิบัติตามตามกฎหมายว่าด้วยการจำกัดขยะ และจัดการขยะอย่างเหมาะสม

 

กิจกรรมที่ 2

  • พยายามลดขยะอย่างเต็มที่
  • พัฒนาเทคโนโลยีสำหรับการสกัดเอาสิ่งที่สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้ออกจากขยะและใช้ในผลิตภัณฑ์รีไซเคิล
  • พัฒนาผลิตภัณฑ์ที่ไม่ก่อให้เกิดความยากลำบากในการกำจัด

 

<บทบาทของภาครัฐบาล>

กิจกรรมที่ 1

  • ส่งเสริมความพยายามเพื่อลดผลผลิตที่เป็นขยะอุตสาหกรรม และดำเนินการตามวิธีการกำจัดขยะที่เหมาะสมให้สำเร็จ
  • การลดการกำจัดขยะอุตสาหกรรมโดยการฝังกลบลงร้อยละ 10 เป็นเป้าหมายสำหรับปีงบประมาณ ค.ศ. 1996 (พ.ศ. 2539)

 

กิจกรรมที่ 2

  • การส่งเสริมแผนการก่อสร้างโรงงานกำจัดขยะ

 

กิจกรรมที่ 3

  • สนับสนุนการก่อสร้างโรงงานกำจัดขยะอุตสาหกรรม

 

กิจกรรมที่ 4

  • ทำงานเพื่อมุ่งไปสู่การแจกจ่ายทรัพยากรที่สร้างเทคโนโลยีขึ้นมาใหม่จากขยะอุตสาหกรรม
  • ทำให้ระบบแลกเปลี่ยนขยะอุสาหกรรมระดับภูมิภาคของจังหวัดไอจิเป็นแผนงานที่พร้อมสำหรับปฏิบัติการ

 

 

 

 โรงงานกำจัดขยะ

(สมาคมสุขอนามัยโอวาริโทบุ ศูนย์ฮารุโอกะ)

 

 

 

 

 

 

 

สถานที่กำจัดขยะอุตสาหกรรมเขต 5 ใต้ ท่าเรือนาโกยา
(เสร็จสมบูรณ์ด้วยความช่วยเหลือจากประชาชน)

 

  • ระบบแลกเปลี่ยนขยะอุตสาหกรรมระดับภูมิภาคของจังหวัดไอจิ
 

 

 การส่งเสริมมาตรการต่อต้านการใช้สาร CFC

 

ฟรีออน (Freon) เป็นคำสามัญในทางการค้าของสารประกอบไฮโดรคาร์บอน ฮาโลเจน ซึ่งประกอบด้วยฟลูออไรน์ โดยฟรีออนมีชนิดที่แตกต่างกัน 3 ชนิด ดังต่อไปนี้

 

    - สาร CFC (Chlorofluorocarbon)

    - สาร HCFC (Hydrochlorofluorocarbon)

    - สาร HFC (Hydrofluorocarbon)

 

          โดยในบริบทนี้ คำว่า [ฟรีออน] หมายถึง สาร CFC

 

<บทบาทของประชาชนผู้อยู่อาศัย>

กิจกรรมที่ 1

  • พยายามใช้ตู้เย็น เครื่องปรับอากาศ และผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้อง ที่ไม่มีสาร CFC
 

สติกเกอร์ด้านบนนี้ ถูกติดบนตู้เย็นชนิดที่ไม่มีสาร CFC

 

<บทบาทของภาคธุรกิจ>

กิจกรรมที่ 1

  • เปลี่ยนไปใช้อุปกรณ์ทำความสะอาดที่ปลอดสาร CFC และทำงานโดยมุ่งสร้างระบบการผลิตที่ไม่เกิดสาร CFC

 

กิจกรรมที่ 2

  • ลดปริมาณสารฟรีออนที่ถูกปล่อยสู่ชั้นบรรยากาศด้วยวิธีการต่าง ๆ เช่น การดูดเก็บสารฟรีออน การนำสารฟรีออนมาใช้ใหม่ การใช้เหตุผลในการตัดสินใจใช้สารฟรีออน และการป้องกันการรั่วไหล

 

<บทบาทของภาครัฐบาล>

กิจกรรมที่ 1

  • สนับสนุนแนวคิดสร้างสรรค์สำหรับกิจการที่ไม่ใช้สาร CFC
  • สนับสนุนงบประมาณในการจัดตั้งและการนำเสนออุปกรณ์ดูดเก็บสารฟรีออนและอุปกรณ์ทำความสะอาดที่ปราศจากสารฟรีออนมาใช้
  • สร้างระบบเพื่อดูดเก็บสาร CFC จากขยะขนาดใหญ่และส่งเสริมเส้นทางการดูดเก็บสารฟรีออน

ตามประเภทของธุรกิจ

กิจกรรมที่ 2

  • ขับเคลื่อนมาตรการในการต่อต้านการใช้สาร CFC ของสถานที่ให้บริการสาธารณะให้มากขึ้น

 

การให้คำแนะนำเกี่ยวกับการใช้สาร CFC สำหรับสถานที่ให้บริการสาธารณะของจังหวัดไอจิ

·         มาตรการสำหรับอาคารสิ่งก่อสร้างที่ปรับอากาศขนาดใหญ่ (การปรับปรุงและดัดแปลงที่มีวัตถุประสงค์เพื่อนำอาคารสิ่งก่อสร้างที่ปลอดสาร CFC มาใช้)

·         มาตรการสำหรับการปรับอากาศในรถ

·         มาตรการสำหรับอาคารดับเพลิง (โดยใช้สารดับเพลิงฮาลอน)

 

 

 

 

 

  

 การส่งเสริมกิจกรรมทางธุรกิจที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

<บทบาทของภาคธุรกิจ>

กิจกรรมที่ 1

  • ส่งเสริมแนวทางปฏิบัติทางธุรกิจที่ลดภาระที่มีต่อสิ่งแวดล้อม
  • ควบคุมการปล่อยผลผลิตที่เป็นสารมลพิษ
  • เพิ่มประสิทธิภาพของการใช้พลังงาน
  • ลดการสร้างขยะ นำขยะกลับมารีไซเคิล และกำจัดขยะอย่างเหมาะสม
  • การใช้เหตุผลในการตัดสินใจด้านการคมนาคม
  • การพิจารณาการใช้บรรจุภัณฑ์ที่มากเกินไปเสียใหม่
  • การพัฒนาและการใช้เทคโนโลยีที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม
  • การปลูกต้นไม้ในอาคารและบริเวณของอาคาร

 

กิจกรรมที่ 2

  • สร้างระบบในร่มสำหรับวิธีปฏิบัติแบบองค์รวมที่มีการวางแผนเพื่ออนุรักษ์สิ่งแวดล้อม
  • ดำเนินการหารือถึงวิธีการดำเนินการตรวจสอบและการจัดการทางด้านสิ่งแวดล้อมเข้าไปรวมไว้ในกิจกรรมของธุรกิจในภาพรวมในฐานะที่เป็นวิธีการในการนำเสนอความใส่ใจต่อสิ่งแวดล้อม

 

[การจัดการและการตรวจสอบทางด้านสิ่งแวดล้อม]

 

การจัดการทางด้านสิ่งแวดล้อม หมายถึง การปฏิบัติตามระเบียบข้อบัญญัติพื้นฐานต่าง ๆ

โดยองค์กรธุรกิจ และกิจกรรมอาสาสมัครในเชิงบวกเพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม เช่น

  1. การกำหนดนโยบาย แผน และวัตถุประสงค์ที่เกี่ยวข้องกับการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม
  2. นำวิธีการข้างต้นไปปฏิบัติและบันทึก
  3. ตรวจสอบสถานะการบังคับใช้นโยบายของรัฐและการพิจารณากำหนดยุทธศาสตร์ใหม่อีกครั้ง

 

การตรวจสอบอยู่ในรูปแบบของการตรวจสอบทางด้านสิ่งแวดล้อม

 

<บทบาทของภาครัฐบาล>

กิจกรรมที่ 1

  • ทำงานเพื่อมุ่งไปสู่การป้องกันการเกิดมลพิษ
  • สนับสนุนนโยบายทางด้านสิ่งแวดล้อมในธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม
  • ส่งเสริมการรณรงค์ให้ความรู้ที่มุ่งไปสู่การเพิ่มความตระหนักทางด้านสิ่งแวดล้อมของกิจการ
  • สถานการณ์ของวิธีการปฏิบัติทางธุรกิจที่เป็นระบบเพื่อปกป้องสิ่งแวดล้อม
 

 

 

แนวทางปฏิบัติสำหรับการดำเนินชีวิตโดยการบริโภคพลังงานในปริมาณต่ำ

การลดการบริโภคพลังงานในครัวเรือนลงร้อยละ 5 เป็นเป้าหมายสำหรับปี ค.ศ. 2000(พ.ศ. 2543)

<บทบาทของประชาชนผู้อยู่อาศัย>

กิจกรรมที่ 1

  • จัดการการใช้เครื่องใช้ไฟฟ้าและแก๊สเพื่อลดการใช้ไฟฟ้าและแก๊ส
  • วิธีการลดการบริโภคพลังงานประจำวัน

เครื่องใช้ไฟฟ้า

คำแนะนำในการใช้

การประหยัดพลังงานประจำปี

(ต่อครัวเรือน)

โทรทัศน์สี

(กำลังไฟ 150 วัตต์ ขนาด 20 นิ้ว)

·       ไม่เปิดโทรทัศน์ทิ้งไว้

·       เมื่อไม่ใช้เป็นเวลานาน ให้ปิดตัวสวิตช์หลัก

ลดการใช้ลง 1 ชั่วโมงต่อวัน ประหยัดพลังงานประมาณ 55 กิโลวัตต์ชั่วโมง / คิดเป็น 1,400 เยน

ตู้เย็น (ขนาด 150 ลิตร)

·       หลีกเลี่ยงการใส่อาหารเข้าไปเป็นจำนวนมาก

·       วางในที่ที่มีอากาศถ่ายเทดีและไกลจากแหล่งความร้อน

·       จำกัดการเปิดและปิดประตู และไม่นำของร้อนเข้าตู้เย็น

โดยการจำกัดจำนวนสิ่งของถึงระดับที่รับได้ (ประมาณ 1/3 ของความจุ)

ประหยัดพลังงานประมาณ 6 กิโลวัตต์ชั่วโมง / คิดเป็น 150 เยน

เครื่องปรับอากาศภายในห้อง

(กำลังไฟ 700 วัตต์)

·       ปรับอุณหภูมิในระดับที่เหมาะสม (ฤดูร้อน 28°C และฤดูหนาว 20°C)

·       ทำความสะอาดไส้กรอง (ทุก ๆ 2 สัปดาห์)

ลดการใช้ลง 1 ชั่วโมงต่อวัน (ตามฐานระยะเวลา 70 วันในช่วงฤดูร้อน)

ประหยัดพลังงานประมาณ 49 กิโลวัตต์ชั่วโมง / คิดเป็น 1,250 เยน

เครื่องดูดฝุ่น

(กำลังไฟ 500 วัตต์)

·       ทำความสะอาดถุงพักฝุ่นและไส้กรองเป็นประจำ

·       หมั่นกดสวิตซ์อยู่เสมอ

โดยการทำความสะอาดถุงพักฝุ่นและไส้กรอง

ประหยัดพลังงานประมาณ 15 วัตต์ / คิดเป็น 380 เยน

หลอดไฟ

·       ปิดไฟดวงที่ไม่ใช้

·       ทำความสะอาดหลอดไฟและอุปกรณ์เป็นประจำ

·       เปลี่ยนจากหลอดธรรมดามาเป็นหลอดฟลูออเรสเซนต์ชนิดประหยัดพลังงาน

โดยการเปลี่ยนจากหลอดธรรมดาขนาด 60 วัตต์ มาเป็นหลอดฟลูออ-เรสเซนต์ ขนาด 20 วัตต์

ประหยัดพลังงานประมาณ 31 กิโลวัตต์ชั่วโมง / คิดเป็น 790 เยน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(ที่มาของข้อมูล: สื่อข้อมูลจากศูนย์การประหยัดพลังงาน)

การประหยัดพลังงานที่แสดงให้เห็นในตารางนี้จะสามารถลดการบริโภคพลังงานรายปีลงได้ทั้งสิ้น 156 กิโลวัตต์ชั่วโมง/ครัวเรือน และคิดเป็นร้อยละ 5 (จำนวน 18 วัน/ปี) ถ้าหากทุกครัวเรือนในจังหวัดไอจิปฏิบัติตามคำแนะนำข้างต้น จะส่งผลให้ประหยัดพลังงานไปได้ 360 ล้านกิโลวัตต์ชั่วโมง

 

<บทบาทของภาคธุรกิจและรัฐบาล>

กิจกรรมที่ 1

  • ปิดไฟในช่วงพักกลางวัน ปรับลดอุณหภูมิของเครื่องปรับอากาศลงในระดับที่ยอมรับได้ และเลือกซื้อแต่เครื่องใช้ไฟฟ้าที่ประหยัดพลังงาน
  • ใช้ลิฟต์อย่างมีประสิทธิภาพ
  • กลยุทธ์การประหยัดพลังงานในออฟฟิศ

 

เครื่องใช้ไฟฟ้า

กลยุทธ์ (คำนวณจาก 250 วัน/ปี)

การประหยัดพลังงาน
(ต่อเครื่องใช้ไฟฟ้า 1 เครื่อง)

เครื่องพิมพ์เลเซอร์ (กำลังไฟ 100วัตต์)

ปิด 1 ชั่วโมง/วัน

25 กิโลวัตต์ชั่วโมง

เครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล ([กำลังไฟ 50 วัตต์] พร้อมฮาร์ดไดรฟ์)

ปิด 1 ชั่วโมง/วัน

12.5 กิโลวัตต์ชั่วโมง

หน้าจอสี (กำลังไฟ 60 วัตต์)

ปิด 1 ชั่วโมง/วัน

15 กิโลวัตต์ชั่วโมง

หลอดไฟฟลูออเรสเซนต์ (กำลังไฟ 20 วัตต์)

ปิด 1 ชั่วโมง/วัน

5 กิโลวัตต์ชั่วโมง

 

(ที่มาของข้อมูล: สื่อจากศูนย์ข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อม)

 

<บทบาทของภาครัฐบาล>

กิจกรรมที่ 1

  • ส่งเสริมโครงการรณรงค์การประหยัดพลังงานและทรัพยากร

 

 

การใช้รถที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

 

<บทบาทของประชาชนผู้อยู่อาศัย>

กิจกรรมที่ 1

  • จำไว้เสมอว่าจะต้องขับรถอย่างประหยัด

ตัวอย่างการขับรถที่ไม่ประหยัด

พลังงานที่สูญเสียไป (เครื่องยนต์ขนาด 2,000 ซีซี)

ออกตัวกะทันหัน

10 120 ซีซี/ครั้ง  ªระยะทางหายไป 1,240 เมตร

เพิ่มความเร็วกะทันหัน

10 120 ซีซี/ครั้ง  ªระยะทางหายไป 1,240 เมตร

เร่งเครื่องยนต์

10 60 ซีซี/ครั้ง  ªระยะทางหายไป 620 เมตร

ติดเครื่องทิ้งไว้

10 140 ซีซี/ครั้ง  ªระยะทางหายไป 1,440 เมตร

บรรทุกเกิน

10 20 ซีซี/กิโลกรัม  ªระยะทางหายไป 210 เมตร

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(ที่มาของข้อมูล: เอกสารจากกรมการขนส่ง)

  • หมั่นตรวจสอบและบำรุงรักษาอยู่เสมอ
  • พยายามเดินทางร่วมกับผู้อื่น
  • ไม่จอดบนถนน แต่ให้จอด ณ ที่จอดรถ
 

 

ระบบข้อมูลการจอดรถ (ณ เมืองโตโยตะ)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

<บทบาทของภาคธุรกิจ>

กิจกรรมที่ 1

  • ใช้ยานพาหนะขนส่งที่มีประสิทธิภาพกว่า
  • การกระจายน้ำหนักที่เหมาะสมกว่า
  • การขนส่งที่มีสมเหตุสมผลหรือที่มีการวางแผน
  • หมั่นตรวจสอบและบำรุงรักษาอยู่เป็นประจำ

กิจกรรมที่ 2

  • ใช้ยานพาหนะที่ทำให้เกิดมลภาวะที่น้อยกว่า

กิจกรรมที่ 3

  • การนำบริการรถบัสรับส่งมาใช้และส่งเสริมให้มีการใช้บริการ
  • ไม่จอดรถบนถนน

 

<บทบาทของภาครัฐบาล>

กิจกรรมที่ 1

  • เพิ่มการใช้รถที่ทำให้เกิดมลภาวะต่ำอย่างแพร่หลายทั่วทั้งจังหวัดไอจิ
  • เป็นผู้นำในการใช้ยานพาหนะที่ทำให้เกิดมลภาวะต่ำในราชการ
  • สนับสนุนให้มีการนำยานพาหนะที่ทำให้เกิดมลภาวะต่ำมาใช้โดยภาคธุรกิจผ่านการให้เงินกู้

กิจกรรมที่ 2

  • สร้างความพยายามในการส่งเสริมความตระหนักสำหรับคำแนะนำในการใช้ยานพาหนะที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม (ดำเนินการโดยสำนักสิ่งแวดล้อม จังหวัดไอจิ)

 

 

 

สถานีเติมพลังงานไฟฟ้าความเร็วสูง

คณะกรรมการกำกับโครงการส่งเสริมการใช้ยานพาหนะที่ใช้พลังงานไฟฟ้า (CEV) มีหน้าที่ดำเนินการศึกษาวิจัยในด้านการพัฒนาสถานีเติมพลังงานไฟฟ้าความเร็วสูง

 

   
   

ยานพาหนะที่ใช้พลังงานไฟฟ้า

ยานพาหนะที่ใช้พลังงานก๊าซธรรมชาติ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

การใช้น้ำอย่างมีประสิทธิภาพ

 

<บทบาทของประชาชนผู้อยู่อาศัย>

กิจกรรมที่ 1

  • จัดการการใช้น้ำและพยายามอนุรักษ์น้ำ
  • เก็บกักน้ำฝนและใช้รดน้ำต้นไม้ในสวน

 

หัวข้อ

การจัดการการใช้

ประหยัดน้ำ

เครื่องซักผ้าแบบประหยัดน้ำ

ใช้การเปิดน้ำ 1 รอบปล่อยน้ำออก 6 ลิตร/นาที

(ส่วนเครื่องซักผ้าธรรมดาจะปล่อยน้ำ 12 ลิตร/นาที)

6 ลิตร/นาที

การแปรงฟัน

ใช้แก้วน้ำ (3 แก้วเท่ากับ 0.6 ลิตร)

ส่วนการปล่อยให้น้ำไหลไปจะใช้น้ำ 6 ลิตร/30วินาที

5.4 ลิตร

การซักล้าง

ล้างในน้ำที่เติมอยู่ในภาชนะสำหรับซักล้าง (ใช้น้ำ 55 ลิตร)

ส่วนการล้างด้วยน้ำที่ไหลผ่าน (ใช้น้ำ 110 ลิตร)

55 ลิตร

การล้างรถ

ใช้ถังน้ำ (โดย 5 ถัง / 30 ลิตร)

ส่วนการใช้สายยาง (ใช้น้ำ 240 ลิตร)

210 ลิตร

การอาบน้ำ

การใช้น้ำที่เหลือจากการอาบน้ำร้อน (ใช้น้ำ 180 ลิตร)

(โดยใช้สำหรับซักล้างครึ่งหนึ่งและสำหรับทำความสะอาดครึ่งหนึ่ง)

90 ลิตร

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(ที่มาของข้อมูล: สื่อจากสมาคมประปาญี่ปุ่น)

 

ถ้าหากครัวเรือนให้ความร่วมมือในการปฏิบัติตามคำแนะนำข้างต้นเกี่ยวกับ “การแปรงฟัน” “การซักล้าง” และ “การอาบน้ำ” จะสามารถประหยัดน้ำไปได้ 160 ลิตร/วัน ซึ่งเท่ากับร้อยละ 14 ของการใช้น้ำในครัวเรือนโดยเฉลี่ย

                            

เครื่องซักผ้าแบบธรรมดา

เครื่องซักผ้าแบบประหยัดน้ำ

   

 

สำนักการประปาเทศบาลจะเผยแพร่ข้อมูลเกี่ยวกับการประหยัดน้ำโดยไม่มีค่าใช้จ่าย (ในพื้นที่ส่วนใหญ่)

 

<บทบาทของภาคธุรกิจ>

กิจกรรมที่ 1

  • การอนุรักษ์น้ำและการหาเหตุผลในการใช้ควรได้รับการเน้นย้ำ โดย
  • การนำอุปกรณ์ประหยัดน้ำมาใช้
  • การใช้ซ้ำหมุนเวียนในกระบวนการผลิตน้ำประปา
  • การใช้น้ำฝน
  • การกักเก็บและการใช้น้ำเสียจากอุตสาหกรรมมาใช้ใหม่

 

<บทบาทของภาครัฐบาล>

กิจกรรมที่ 1

  • ส่งเสริมความตระหนักในการอนุรักษ์น้ำ โดยผ่านการจัดงาน:

สัปดาห์การประปา (วันที่ 1 – 7 มิถุนายน ของทุกปี)

สัปดาห์รักษ์น้ำ (วันที่ 1 – 7 สิงหาคม ของทุกปี)

  • การก่อสร้างอาคารสิ่งก่อสร้างสำหรับจัดการและกักเก็บน้ำ
  • การส่งเสริมการใช้น้ำฝนและน้ำเสียโดยทั่วไปสำหรับวัตถุประสงค์ที่หลากหลาย (เช่น น้ำสำหรับห้องน้ำ)

 

   

อาคารสิ่งก่อสร้างของห้องสมุดประจำจังหวัดไอจิสำหรับการใช้น้ำฝน (ห้องปั๊มน้ำ และถังกักเก็บน้ำ)

สติกเกอร์การอนุรักษ์น้ำ

 

การใส่ใจต่อน้ำเสีย

 

<บทบาทของประชาชนผู้อยู่อาศัย>

กิจกรรมที่ 1

  • บำบัดน้ำเสียอย่างเหมาะสม

ปฏิบัติตามกฎในครัวเหล่านี้

  • ใช้ที่กรองเศษอาหารที่มีตะแกรงตาถี่
  • ใช้ที่กรองเศษอาหารแบบสามเหลี่ยมขนาดเล็กสำหรับอ่างล้างหรือตะแกรงกรองในอ่างล้าง
  • ล้างจานหลังจากที่นำเศษอาหารออกจากจานแล้ว
  • ใช้ประโยชน์จากน้ำมันปรุงอาหารอย่างเต็มที่ โดยสามารถใช้ทำเป็นสบู่ได้ หรือเอากระดาษหนังสือพิมพ์มาซับน้ำมันแล้วทิ้ง

กิจกรรมที่ 2

  • ใช้ถังเกรอะแบบรวบรวม
  • ถังเกรอะแบบรวบรวมและถังเกรอะสำหรับห้องน้ำ
 

 

<บทบาทของภาคธุรกิจ>

กิจกรรมที่ 1

  • สร้างความพยายามในการลดการทิ้งน้ำที่ปนเปื้อนสารจากโรงงานและที่ตั้งอุตสาหกรรม

 

<บทบาทของภาครัฐบาล>

กิจกรรมที่ 1

  • ส่งเสริมมาตรการรับมือน้ำเสียจากครัวเรือนเดือนตุลาคม เป็นเดือนแห่งการส่งเสริมการมีน้ำเสียที่สะอาด
  • ส่งเสริมการก่อสร้างโรงงานสำหรับบำบัดน้ำเสีย อาทิ การระบายของเสียออกทางท่อระบายน้ำตั้งเป้าหมายสำหรับอัตราในการบำบัดน้ำเสียจากครัวเรือนให้ได้มากกว่าร้อยละ 65 ภายในปี ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543)

กิจกรรมที่ 2

  • ทำงานเพื่อมุ่งไปสู่การส่งเสริมการใช้ถังเกรอะแบบรวบรวมอย่างแพร่หลาย (โดยความช่วยเหลือจากเทศบาล รัฐบาลแห่งจังหวัดไอจิ และรัฐบาลแห่งชาติสำหรับการติดตั้งระบบเหล่านี้)

กิจกรรมที่ 3

  • แนะนำและสนับสนุนนโยบายการบำบัดน้ำเสียของภาคธุรกิจ โดยผ่านวิธีการเช่น การให้เงินทุนช่วยเหลือ เป็นต้น

กิจกรรมที่ 4

  • ทำงานเพื่อมุ่งไปสู่การทำความสะอาดอ่าวอิเซะ อ่าวมิคะวะ และทะเลสาบอะบุรางะ-ฟุจิ

 

มาตรการทำความสะอาดอ่าวอิเซะและอ่าวมิคะวะ

  • บังคับใช้กฎระเบียบที่เกี่ยวข้องกับการวัดค่าปริมาณออกซิเจนเพื่อบอกคุณภาพของน้ำ
  • กำหนดโซนของแหล่งน้ำสำหรับมาตรฐานทางด้านสิ่งแวดล้อมที่เกี่ยวข้องกับปริมาณไนโตรเจนและฟอสฟอรัสทั้งหมดในน้ำบริเวณชายฝั่ง
  • ส่งเสริมมาตรการต่อต้านปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเนื่องจากมีปริมาณไนโตรเจนและฟอสฟอรัสมากเกินไป
  • ดำเนินการขุดลอก การคลุมกากตะกอน และการฟื้นฟูชายหาด

 

[การส่งเสริมแผนฟื้นฟูฉุกเฉินด้านสิ่งแวดล้อมทางน้ำของทะเลสาบอะบุรางะ-ฟุจิ (การฟื้นฟูใหม่เซอิริว 21)]

 

เพื่อให้ผ่านมาตรฐานด้านสิ่งแวดล้อมในท้ายที่สุด (ค่าปริมาณออกซิเจนเพื่อบอกคุณภาพของน้ำอยู่ที่ 5 มิลลิกรัม/ลิตร) มาตรการด้านจัดการน้ำเสียจากครัวเรือนจึงมีผลบังคับใช้เพื่อบรรลุเป้าหมายชั่วคราวในการมีค่าปริมาณออกซิเจนเพื่อบอกคุณภาพของน้ำอยู่ที่ 8 มิลลิกรัม/ลิตร ภายในปี ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543)

 

กิจกรรมศึกษาและบำบัดน้ำให้มีความสะอาดในวันทำความสะอาดทะเลสาบอะบุรางะ-ฟุจิ (วันอาทิตย์ที่ 4 ของเดือนกรกฎาคมของทุกปี)

  

 การเป็นฐานเมืองที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

 

<บทบาทของภาครัฐบาล>

กิจกรรมที่ 1

  • ส่งเสริมการก่อสร้างระบบท่อรวบรวมน้ำเสียเพิ่มเติม
  • เป้าหมายคือสามารถกำจัดน้ำเสียให้ลดลงร้อยละ 60 ภายในปีงบประมาณ ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543)
  • แผนภาพระบบท่อรวบรวมน้ำเสีย
 

 

กิจกรรมที่ 2

  • จัดให้มีสวนสาธารณะภายในเมืองให้มากขึ้น

มีการเสนอให้เพิ่มพื้นที่สวนสาธารณะในเมืองเป็น 8.8 ตารางเมตร/คน ภายในต้นศตวรรษที่ 21

การบำรุงรักษาและยกระดับสวนสาธารณะที่บริหารจัดการโดยจังหวัดไอจิ

พื้นที่สีเขียวโอดะกะ พื้นที่สีเขียวโอบะตะ พื้นที่สีเขียวมะคิโนะไกเคะ สวนป่าไอจิเคนโค สวนมิคะวะ ฟุรุซาโตะ (ชื่อชั่วคราว) และอื่น ๆ

การบำรุงรักษาและสร้างสวนสาธารณะของเมือง

พื้นที่สวนในละแวกใกล้เคียง สวนประจำเขต พื้นที่สีเขียวของเมือง ถนนสีเขียว เป็นต้น

การบำรุงรักษาและอัพเกรดอุทยานแห่งชาติคิโซ ซันเซน

ศูนย์ประจำเขตแม่น้ำซันปาเซน

 

กิจกรรมที่ 3

  • เพิ่มการปลูกต้นไม้ริมถนน

เป้าหมายคือ มีการปลูกต้นไม้เพิ่มขึ้นเกินกว่าร้อยละ 6 ภายในปี ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543)

  • ทำงานเพื่อมุ่งไปสู่การนำทางสัญจรที่น้ำสามารถซึมผ่านได้มาใช้ เช่น บาทวิถี ถนน บริเวณรอบ ๆ อาคารสิ่งก่อสร้างสาธารณะ พื้นที่จอดรถ เป็นต้น
  • ทางสัญจรที่น้ำสามารถซึมผ่านได้ และ  ทางสัญจรแบบธรรมดา

 

 

 

กิจกรรมที่ 4

  • เพิ่มการบำรุงรักษาบริเวณพื้นที่รอบเส้นทางน้ำเพื่อปรับปรุงสิ่งแวดล้อม
  • โครงการต้นแบบแม่น้ำฟุรุซาโตะ (คำว่า “ฟุรุซาโตะ” แปลว่า บ้านเกิด)

โครงการต้นแบบแม่น้ำฟุรุซาโตะ (แม่น้ำยามาซากิ)

  • โครงการยกระดับ “เมืองของฉัน แม่น้ำของฉัน”
  • การบำรุงรักษาแนวชายฝั่งที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม
  • การยกระดับท่าเรือและท่าเทียบเรือที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

 

 ระบบการคมนาคมขนส่งที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

<บทบาทของประชาชนผู้อยู่อาศัย>

กิจกรรมที่ 1

  • ใช้การขนส่งสาธารณะในการเดินทางไปยังโรงเรียนและที่ทำงาน

 

<บทบาทของภาคธุรกิจ>

กิจกรรมที่ 1

  • มีความพยายามยกระดับประสิทธิภาพของการคมนาคมขนส่ง
  • ปรับเปลี่ยนรูปแบบในการขนส่ง
  • ดำเนินการขนส่งสินค้าร่วมกัน
  • ใช้เครือข่ายการกระจายข้อมูลให้เป็นประโยชน์
  • การบริโภคพลังงาน: ขนส่ง 1 คน ต่อ 1 กิโลเมตร

  • การบริโภคพลังงาน: ขนส่ง 1 ตัน ต่อ 1 กิโลเมตร

 

<บทบาทของภาคธุรกิจและภาครัฐบาล>

กิจกรรมที่ 1

  • มุ่งมั่นพัฒนาเครือข่ายขนส่งสาธารณะ
  • การก่อสร้างเส้นทางรถไฟเชื่อมต่อสายใหม่
  • การพัฒนาสถานีร่วม
  • การบำรุงรักษาพื้นที่เปิดบริเวณหน้าสถานีและการพัฒนาถนนโดยรอบ
  • การบำรุงรักษาป้ายหยุดรถประจำทาง เช่น การสร้างที่พักรอและป้ายบอกทาง

<บทบาทของภาครัฐบาล>

กิจกรรมที่ 1

  • การสร้างเครือข่ายถนนที่เป็นระบบ

 

  • การก่อสร้างทางเลี่ยงเมืองและถนนวงแหวน
  • การก่อสร้างช่องทางเลี้ยวซ้ายและขวา และสะพานข้าม
  • การก่อสร้างทางรถไฟและสะพานข้ามถนน

 

กิจกรรมที่ 2

  • การให้เงินอุดหนุนและการให้ความช่วยเหลือด้านการเงินสำหรับศูนย์กระจายสินค้าร่วม การสนับสนุนเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการขนส่งสินค้า
  • การยกระดับประสิทธิภาพการไหลของการขนส่ง

 

 

 

 

 

 

ศูนย์ควบคุมจราจรโดยตำรวจของจังหวัดไอจิ

รวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูลด้านการจราจร

ควบคุมสัญญาณและให้บริการข้อมูล 

 

                                                 

 

 การสร้างสรรค์บ้านที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

 

 

 

<บทบาทของประชาชนผู้อยู่อาศัย>

กิจกรรมที่ 1

  • การวางผังบ้านที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

 

  • ฉนวนกันความร้อนให้กับตัวบ้าน
  • หน้าต่างกระจกสองชั้น
  • ระบบพลังงานแสงอาทิตย์ (เช่น ระบบทำน้ำร้อนด้วยพลังงานแสงอาทิตย์)
  • การผลิตไฟฟ้าด้วยพลังงานแสงอาทิตย์
  • ปั๊มทำความร้อนเอนกประสงค์
  • การใช้ถังที่สามารถกักเก็บน้ำ/น้ำฝนได้
  • การปลูกต้นไม้และพืชในสวนและที่ระเบียง

 

มาตรการการให้ความช่วยเหลือ เช่น ความพร้อมในการให้ความช่วยเหลือทางด้านการเงินที่เพิ่มขึ้นผ่านบริษัทการเคหะของรัฐบาล

 

<บทบาทของภาคธุรกิจ>

กิจกรรมที่ 1

  • มีความพยายามเพื่อให้เกิดการส่งเสริมการก่อสร้างบ้านที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

 

<บทบาทของภาครัฐบาล>

กิจกรรมที่ 1

  • การให้ความรู้แก่ประชาชนผู้พักอาศัยและเจ้าของกิจการ

 

                   l ภาพของบ้านที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

 

 การใช้พลังงานอย่างมีประสิทธิภาพ

 

 

 

<บทบาทของประชาชนผู้อยู่อาศัย>

กิจกรรมที่ 1

  • มีความพยายามในการใช้ระบบพลังงานแสงอาทิตย์ (เช่น ระบบทำน้ำร้อนพลังงานแสงอาทิตย์) และการผลิตพลังงานแสงอาทิตย์

 

                             l การผลิตพลังงานแสงอาทิตย์

 

<บทบาทของภาคธุรกิจ>

กิจกรรมที่ 1

  • ทำงานเพื่อมุ่งสู่การใช้แหล่งพลังงานธรรมชาติและพลังงานที่ไม่ได้ใช้
  • นำความร้อนที่ปล่อยมาจากเครื่องปรับอากาศและขั้นตอนการผลิตต่าง ๆ กลับมาใช้ใหม่
  • ดำเนินการผลิตพลังงานร่วม (Co-generation) ไปใช้ให้เกิดประโยชน์

 

                l ความหมายของการผลิตพลังงานร่วม

 

การผลิตพลังงานร่วม (Co-generation) เป็นระบบที่มีการใช้อุณหภูมิสูงที่ได้จากการเผาไหม้เชื้อเพลิงเพื่อผลิตเป็นพลังงานไฟฟ้า และความร้อนที่ปล่อยออกมานั้นจะถูกใช้ในการต้มน้ำและสร้างไอน้ำตามลำดับ เพื่อสำรองน้ำร้อนและการปรับอากาศเพื่อการอุปโภค

 

กิจกรรมที่ 2

  • นำระบบทำความร้อน-ความเย็นแบบรวมศูนย์มาใช้เมื่อดำเนินโครงการก่อสร้างอาคารขนาดใหญ่

 

 

 

 

การทำความร้อน-ความเย็นแบบรวมศูนย์ เป็นระบบที่น้ำเย็นน้ำร้อน ไอน้ำ และอื่น ๆ ซึ่งถูกผลิตจากศูนย์กลาง ณ โรงงานกำเนิดไฟฟ้าพลังงานความร้อน จะถูกส่งทางท่อภายในพื้นที่จำเพาะไปยังอาคารเพื่อการจัดส่งความเย็น ความร้อน และน้ำร้อน

 

<บทบาทของภาครัฐบาล>

กิจกรรมที่ 1

  • ส่งเสริมการใช้พลังงานความร้อนที่เหลือจากเตาเผาขยะอย่างแพร่หลาย

 

    ในบรรดาโรงงานเผาขยะ จำนวน 40 แห่งในจังหวัดไอจิ มีโรงงานที่:

       l สามารถจัดส่งความร้อนที่เหลือไปยังผู้บริโภคภายนอก จำนวน 16 แห่ง

    l สามารถผลิตไฟฟ้า จำนวน 8 แห่ง (ในจำนวนดังกล่าว สามารถขายพลังงานไฟฟ้า จำนวน 3 แห่ง)

 

 

 

 

 

ตัวอย่างการใช้พลังงานความร้อนที่เหลือจากเตาเผาขยะ (สระโทมิตะ คิตะ เมืองนาโกยา)

 

  • มุ่งมั่นนำการผลิตพลังงานร่วมและการผลิตพลังงานแสงอาทิตย์มาใช้ในสถานที่สาธารณะ

 

กิจกรรมที่ 2

  • ส่งเสริมการใช้ระบบการทำความร้อน-ความเย็นแบบรวมศูนย์อย่างแพร่หลาย

 

 

 

 การอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติ

 

 

 

<บทบาทของประชาชนผู้อยู่อาศัย>

กิจกรรมที่ 1

  • เคารพธรรมชาติและคำนึงถึงสิ่งมีชีวิตที่อยู่รอบตัว
  • มีส่วนร่วมในกิจกรรมศึกษาธรรมชาติและการดูนก

 

 

 

 

 

 

 

การเฝ้าสังเกตธรรมชาติ

 

<บทบาทของภาคธุรกิจและภาครัฐบาล>

กิจกรรมที่ 1

  • คำนึงถึงความสำคัญของการอนุรักษ์สัตว์ป่าและระบบนิเวศที่ล้ำค่าในโครงการเพื่อการพัฒนา
  • ดำเนินนโยบายการปกป้องด้านสิ่งแวดล้อมทางธุรกิจตามแนวทาง “การประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม”

 

[การประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม]

การประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม คือ การสำรวจ ตรวจวัด และการประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมในพื้นที่ใดพื้นที่หนึ่งก่อนการเดินหน้าโครงการเพื่อการพัฒนา โดยในจังหวัด
ไอจิ “คำแนะนำสำหรับการประเมินทางด้านสิ่งแวดล้อมในจังหวัดไอจิ” นั้น ได้ถูกร่างขึ้นในปี
ค.ศ. 1986 (พ.ศ. 2529) และได้ตัดสินใจกระบวนการแบบบูรณาการเรียบร้อยแล้ว

 

<บทบาทของภาครัฐบาล>

กิจกรรมที่ 1

  • สร้างความมั่นใจในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติที่สวยงามและสัตว์ป่าโดยผ่านการกำหนดพื้นที่อนุรักษ์ธรรมชาติและอุทยานธรรมชาติและการจัดตั้งเขตอนุรักษ์สัตว์ป่าและนก

 

 

 

 

 

 

 

 

พื้นที่อนุรักษ์ธรรมชาติโคซุทสึมินิชิอิเคะแห่งจังหวัดไอจิ

 

กิจกรรมที่ 2

  • ความพยายามดำเนินการด้านวิศวกรรมที่เกี่ยวกับแม่น้ำตามธรรมชาติ

 

การอนุรักษ์และการฟื้นฟูกระแสน้ำและความลึก ใช้ต้นไม้และหินตามธรรมชาติเพื่อก่อสร้างกำแพงกั้นแม่น้ำ และสร้างบันไดสำหรับปลา เป็นต้น

 

 

 

 

 

 

 

วิศวกรรมที่เกี่ยวกับแม่น้ำตามธรรมชาติ (แม่น้ำยาฮากิ)

 

  • การก่อสร้างและงานวิศวกรรมถนนที่ทำให้เกิดการกีดขวางระบบนิเวศตามธรรมชาติให้น้อยที่สุด

 

 

 

 

 

 

 

เส้นทางสัญจรของสัตว์

 

  • การปกป้องและการฟื้นฟูแหล่งเรียนรู้เชิงนิเวศ

 

กิจกรรมที่ 3

  • การปรับปรุงสิ่งปลูกสร้างสำหรับสังเกตการณ์และสัมผัสกับธรรมชาติ
  • การส่งเสริมการสำรวจชีวิตสัตว์ป่าและการปรับปรุงการศึกษาเกี่ยวกับสัตว์ป่า

 

 

 

 

 

 

สวนนกป่ายาโตมิ

 การอนุรักษ์แหล่งป่าไม้

 

 

 

<บทบาทของประชาชนผู้อยู่อาศัย>

กิจกรรมที่ 1

  • ทำความรู้จักและเรียนรู้เกี่ยวกับป่า

 

 

 

 

 

 

สวนป่าไอจิ

 

<บทบาทของภาคธุรกิจ>

กิจกรรมที่ 1

  • ใช้แหล่งทรัพยากรป่าไม้ภายในจังหวัดให้เกิดประสิทธิภาพ

 

l ปรับปรุงเทคโนโลยีแปรรูปไม้

l ส่งเสริมการใช้เครื่องมือที่ผลิตขึ้นภายในจังหวัดและการโค่นต้นไม้

l ใช้หลักเหตุผลในการแปรรูปและจัดจำหน่าย โดยเน้นผลิตภัณฑ์ที่มีมูลค่าเพิ่มสูง

 

 

 

 

 

 

บ้านท่อนซุงที่สร้างจากท่อนซุงมิคาวะ

 

<บทบาทของภาคธุรกิจและภาครัฐบาล>

กิจกรรมที่ 1

  • ลดการใช้ไม้จากเขตร้อนซึ่งนำเข้ามาใช้ในการสร้างโครงคอนกรีต
  • พิจารณาการใช้โครงคอนกรีตในงานโยธาอย่างค่อยเป็นค่อยไป

 

<บทบาทของภาครัฐบาล>

กิจกรรมที่ 1

  • การวางแผนจัดการและอนุรักษ์ป่าไม้

         

          เป้าหมายการปลูกป่า : (ปีงบประมาณ 2529 – 2543)

          ป่าชั้นเดียว 15,140 เฮกเตอร์ (151.40 ตร. กม.)

          ป่าหลายชั้น 260 เฮกเตอร์ (2.60 ตร. กม.)

          แหล่งอนุบาลป่าไม้ตามธรรมชาติ 900 เฮกเตอร์ (9 ตร. กม.)

 

 

 

 

 

 

 

ป่าหลายชั้น

 

  • สนับสนุนการปรับปรุงเทคโนโลยีการแปรรูปไม้และการส่งเสริมการใช้ผลิตภัณฑ์ที่ทำจากไม้ภายในจังหวัด
  • ขยายการใช้เครื่องมือที่ถูกผลิตขึ้นภายในจังหวัดในงานโยธา

 

กิจกรรมที่ 2

  • ส่งเสริมการสร้างอาคารอุทยานนันทนาการ

 

 

ภาพพิมพ์ทางศิลปะของที่พักสำหรับนักท่องเที่ยวอุทยานของจังหวัดไอจิ

 การส่งเสริมสิ่งแวดล้อมสีเขียว

 

 

 

<บทบาทของประชาชนผู้อยู่อาศัย>

กิจกรรมที่ 1

  • ปลูกต้นไม้และดอกไม้รอบ ๆ บ้าน
  • มีส่วนร่วมและร่วมมือกับงานเทศกาลด้านสิ่งแวดล้อมสีเขียวและงานอื่น ๆ

l การระดมทุนกรีนฟีเธอร์

l งานเทศกาลมิตรภาพสีเขียว

l งานไอจิเมืองสีเขียว

  งานเทศกาลเพื่อสิ่งแวดล้อม

(สำนักพื้นที่การเกษตรและผืนป่า รัฐบาลจังหวัดไอจิ)

 

  • อนุรักษ์พื้นที่สีเขียวและส่งเสริมสิ่งแวดล้อมในการพัฒนาระดับภูมิภาค

 

<บทบาทของภาคธุรกิจ>

กิจกรรมที่ 1

  • ปลูกต้นไม้บริเวณพื้นที่โรงงาน บนดาดฟ้า และผนังอาคาร
 

 

 

 

 

กิจกรรมทางธุรกิจในการส้รางพื้นที่สีเขียวบนดาดฟ้า

 

<บทบาทของภาครัฐบาล>

กิจกรรมที่ 1

  • กำหนดเขตพื้นที่ส่งเสริมสิ่งแวดล้อม และส่งเสริมการผลูกต้นไม้และพืชพันธุ์ ณ อาคารและสถานที่ที่เป็นสาธารณะ

เป้าหมายคือ การกำหนดพื้นที่ส่งเสริมสิ่งแวดล้อมให้ได้จำนวน 500 เขต ภายในปีงบประมาณ ค.ศ.  2000 (พ.ศ. 2543)

  • สนับสนุนส่งเสริมกิจกรรมทางสิ่งแวดล้อมที่จัดโดยภาคธุรกิจและประชาชนผู้อยู่อาศัย

 

l การดำเนินการกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาที่มีความหลากหลาย

l การส่งเสริมการเผยแพร่ความรู้ความเชี่ยวชาญทางด้านสิ่งแวดล้อม

l การให้คำแนะนำเกี่ยวกับการสร้างสิ่งแวดล้อมสีเขียวในโรงงาน

l การสนับสนุนให้มีการปลูกต้นไม้ในพื้นที่ของเอกชนโดยผ่าน “กองทุนส่งเสริมการปลูกต้นไม้ของเมือง”

 

กิจกรรมที่ 2

  • บำรุงรักษาสิ่งแวดล้อมสีเขียวบริเวณตัวเมืองชั้นในผ่านการกำหนดพื้นที่เขตชมวิว พื้นที่อนุรักษ์สิ่งแวดล้อม และพื้นที่เกษตรกรรมที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม
  • พื้นที่ที่ได้รับการกำหนดในปัจจุบัน

ประเภทสถานที่

จำนวน (แห่ง)

ขนาดพื้นที่

พื้นที่เขตชมวิว

45

4,920.7 เฮคเตอร์ (49.207 ตร.กม.)

พื้นที่อนุรักษ์สิ่งแวดล้อม

67

140.1 เฮคเตอร์ (1.401 ตร.กม.)

พื้นที่เกษตรกรรมที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

-

1,611.01 เฮคเตอร์ (16.1101 ตร.กม.)

พื้นที่เกษตรกรรมที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ณ วันที่ 1 มกราคม 2537
และพื้นที่อื่น ๆ ณ วันที่ 31 มีนาคม 2537

 

 

 

 การส่งเสริมการเกษตร การป่าไม้ และการประมงที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

 

 

 

<บทบาทของภาคธุรกิจ>

กิจกรรมที่ 1

  • ส่งเสริมการเกษตร การป่าไม้ และการประมงที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

 

l ลดระดับการพึ่งพาสารเคมีทางการเกษตรและปุ๋ยเคมี

l การใช้ประโยชน์จากการผลิตป่าไม้ให้มากที่สุดและการสร้างความหลากหลายในการจัดการ

l การจัดการแหล่งทรัพยากรประมงและการส่งเสริมการเพาะเลี้ยงสัตว์

 

<บทบาทของภาครัฐบาล>

กิจกรรมที่ 1

  • ลดการใช้สารเคมีทางการเกษตรและปุ๋ยเคมีลงร้อยละ 80 จากระดับของปีงบประมาณ ค.ศ. 1982 (พ.ศ. 2525) ภายในปีงบประมาณ ค.ศ. 1996 (พ.ศ. 2539)
  • ส่งเสริมการจัดตั้งอาคารบำบัดสิ่งปฏิกูลจากปศุสัตว์

 

 

 

 

 

 

 

อาคารบำบัดสิ่งปฏิกูลจากปศุสัตว์

 

กิจกรรมที่ 2

  • สร้างฐานที่มั่นคงของการผลิตทางการเกษตร การป่าไม้ และการประมง และสภาพแวดล้อมสำหรับการอยู่อาศัย

 

กิจกรรมที่ 3

  • ส่งเสริมการพัฒนาเทคโนโลยีทางการเกษตร การป่าไม้ และการประมง

 

   l เทคโนโลยีล่าสุด เช่น เทคโนโลยีชีวภาพ

  l เทคโนโลยีการจัดการดินและปุ๋ย

 

 

 

 

 

 

 

 

การวิจัยที่ได้ดำเนินการ ณ สถาบันวิจัยทางการเกษตรจังหวัดไอจิ

 

  • นโนบายการดูแลรักษาฐานทางด้านการเกษตร การป่าไม้ และการประมง ของจังหวัดไอจิ

 

ฐานทางด้านการเกษตร

n การบำรุงรักษาแบบองค์รวมของพื้นที่ทางการเกษตร เช่น โครงการบำรุงรักษาพื้นที่เพาะปลูก เป็นต้น

n การพัฒนาโครงการชลประทาน/การระบายน้ำที่สำคัญ

n โครงการป้องกันภัยพิบัติทางด้านการเกษตร

ฐานทางด้านการป่าไม้

n การบำรุงรักษาป่าชั้นเดียว ป่าหลายชั้น และป่าอนุบาลตามธรรมชาติ

n การดำเนินการตัดต้นไม้และบำรุงรักษาต้นไม้ที่เหมาะสม

n การก่อสร้างถนนป่าไม้และถนนสำหรับการบริการ

ฐานทางด้านการประมง

n การปรับปรุงคุณภาพของน้ำในอ่าวมิคาวะ การปกป้องพื้นที่จับปลา

n การพัฒนาและบำรุงรักษาแหล่งประมงและแหล่งอนุบาลปลา

n การบำรุงรักษาท่าเรือประมง

 

                             l วัฏจักรการผลิตทางการเกษตร การป่าไม้ และการประมง

 

 

 

 การส่งเสริมการศึกษาทางด้านสิ่งแวดล้อม

 

 

 

<บทบาทของประชาชนผู้อยู่อาศัย>

กิจกรรมที่ 1

  • สนทนาและศึกษาเกี่ยวกับปัญหาสิ่งแวดล้อมทั้งที่โรงเรียนและที่บ้าน
  • มีส่วนร่วมในการบรรยาย การเรียนรู้ และการทัศนศึกษานอกสถานที่
  • จดบันทึกประจำวันเกี่ยวกับกิจกรรมการอนุรักษ์ของครัวเรือนและสร้างแผนที่แสดงสิ่งอำนวยความสะดวก

 

 

l ตัวอย่างแผนที่แสดงสิ่งอำนวยความสะดวก

 

 

l ตัวอย่างบันทึกประจำวันเกี่ยวกับการอนุรักษ์ของครัวเรือน

(แหล่งที่มาข้อมูล: สมาคมสิ่งแวดล้อมแห่งญี่ปุ่น)

 

<บทบาทของภาคธุรกิจ>

กิจกรรมที่ 1

  • ส่งเสริมการศึกษาทางด้านสิ่งแวดล้อมผ่านการให้โอกาสทางการศึกษาแก่ลูกจ้าง

 

  • การจัดและการมีส่วนร่วมในการบรรยาย เป็นต้น
  • การทัศนศึกษา ณ โรงงานหรือสิ่งก่อสร้างที่มีความก้าวหน้าขั้นสูง
  • การผลิตสื่อการเรียนการสอนภายในองค์กร
  • การระดมความคิดและข้อเสนอ
  • การมีส่วนร่วมในกิจกรรมเสริมสร้างความสวยงามให้แก่สภาพแวดล้อม
  • การสนับสนุนกิจกรรมอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมของท้องถิ่นโดยการให้บริจาคและจัดตั้งองค์กรและกองทุนต่าง ๆ

 

 

 

<บทบาทของภาครัฐบาล>

กิจกรรมที่ 1

  • สนับสนุนการศึกษาทางด้านสิ่งแวดล้อมในครัวเรือนและกิจการของท้องถิ่น และในชุมชนท้องถิ่น

 

l การผลิตรายการทีวีและวิดีโอที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาทางด้านสิ่งแวดล้อม

l จัดให้มีหลักสูตรการเรียนทางไปรษณีย์

l จัดการสัมมนาทางด้านสิ่งแวดล้อมของเขต

l จัดการบรรยาย การเรียนในห้องเรียน และการทัศนศึกษา

 

  • ดำเนินการก่อสร้างศูนย์สตรีแห่งจังหวัดไอจิ (Aichi Women’s Center) (ชื่อชั่วคราว) และพิจารณาเพิ่มเติมเกี่ยวกับการจัดตั้งศูนย์การศึกษาตลอดชีวิต (Life Long Study Center)

 

กิจกรรมที่ 2

  • การส่งเสริมการศึกษาด้านสิ่งแวดล้อมในโรงเรียน

 

l ส่งเสริมการศึกษาทางด้านสิ่งแวดล้อมในวิชาที่เกี่ยวข้องและกิจกรรมพิเศษ

l ส่งเสริมกิจกรรมอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมในโรงเรียนมัธยมของจังหวัดไอจิ

l จัดเตรียมแบบเรียนที่เกี่ยวข้องกับสิ่งแวดล้อม

 

กิจกรรมที่ 3

  • ส่งเสริมการสำรวจทางด้านสิ่งแวดล้อมในท้องถิ่นผ่านการมีส่วนร่วมของประชาชนชาวจังหวัดไอจิใน “การสำรวจชีวิตสัตว์น้ำ” และอื่น ๆ

 

 

 

 

 

การสำรวจชีวิตสัตว์น้ำ

 

กิจกรรมที่ 4

  • ส่งเสริมการจัดตั้งเครือข่ายการศึกษาสิ่งแวดล้อมในท้องถิ่น
  • ทำงานเพื่อมุ่งไปสู่การส่งเสริมและเสริมสร้างความเข้มแข็งของการจัดการศึกษาทางด้านสิ่งแวดล้อมแบบองค์รวม

 

กิจกรรมที่ 5

  • ปรับปรุงการเตรียมการข้อมูลทางด้านสิ่งแวดล้อมและการเข้าถึงบริการข้อมูล
  • ส่งเสริมกิจกรรมการศึกษาที่หลากหลายและสนับสนุนให้มีการใช้ผลิตภัณฑ์ที่มีฉลากที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมอย่างแพร่หลาย

 

 

ฉลากที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

สัญลักษณ์ที่ติดบนผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 การส่งเสริมกิจกรรมอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม

 

 

 

<บทบาทของประชาชนผู้อยู่อาศัย>

กิจกรรมที่ 1

  • ให้ความร่วมมือและมีส่วนร่วมในกิจกรรมคุ้มครองสิ่งแวดล้อมในพื้นที่ของท้องถิ่น เช่น การรณรงค์การเสริมสร้างความสวยงามของสภาพสิ่งแวดล้อม

 

<บทบาทของภาครัฐบาล>

กิจกรรมที่ 1

  • สนับสนุนการรณรงค์ปฏิบัติการของกลุ่มทางด้านสิ่งแวดล้อมในท้องถิ่น

 

                l การให้ข้อมูลและองค์ความรู้

                l การศึกษาของผู้นำกิจกรรม

          l การจัดตั้งและการจัดหาสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับทำกิจกรรม

                l การเสริมสร้างความเข้มแข็งให้กับเครือข่ายระหว่างองค์กร

          l การให้ความช่วยเหลือแก่กิจกรรมรวบรวมทรัพยากรของกลุ่มในท้องถิ่น            

 

 

 

 

 

 

 

 

 

กิจกรรมรณรงค์ 530 กิจกรรม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 การส่งเสริมความร่วมมือทางด้านสิ่งแวดล้อมระหว่างประเทศ

 

 

 

<บทบาทของประชาชนผู้อยู่อาศัย>

กิจกรรมที่ 1

  • เพิ่มความเข้าใจเกี่ยวกับปัญหาสิ่งแวดล้อมของประเทศกำลังพัฒนา
  • ส่งเสริมการมีส่วนร่วม ความเข้าใจ และความร่วมมือกับการแลกเปลี่ยนระหว่างประเทศและกิจกรรมความร่วมมือด้านสิ่งแวดล้อม

 

<บทบาทของภาคธุรกิจ>

กิจกรรมที่ 1

  • ส่งเสริมการส่งมอบเทคโนโลยีเพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมให้แก่ประเทสกำลังพัฒนา

 

กิจกรรมที่ 2

  • ทำงานเพื่อมุ่งไปสู่การคุ้มครองสิ่งแวดล้อมเมื่อมีการดำเนินการโครงการในต่างประเทศโดยใช้มาตรการต่อต้านมลพิษเชิงรุก

 

<บทบาทของภาครัฐบาล>

กิจกรรมที่ 1

  • ขยายการยอมรับผู้ฝึกงานและกลุ่มนักสำรวจจากประเทศกำลังพัฒนา

 

l การผลิตสื่อการเรียนรู้ วิดีโอ และเครื่องมือฝึกอบรมเป็นภาษาอังกฤษ

l การพิจารณาจัดตั้งหลักสูตรฝึกอบรม

 

 

 

 

 

 

การยอมรับผู้ฝึกงานและกลุ่มนักสำรวจจากประเทศกำลังพัฒนา

 

 

 

จุลสารฉบับภาษาอังกฤษและภาษาจีนซึ่งผลิตโดยจังหวัดไอจิ

 

l จำนวนผู้ฝึกงานที่ได้รับการยอมรับให้เข้าฝึกงานในจังหวัดไอจิ (คน)

 

ปี

ค.ศ. 1990
(พ.ศ. 2533)

ค.ศ. 1991
(พ.ศ. 2534)

ค.ศ. 1992
(พ.ศ. 2535)

ค.ศ. 1993
(พ.ศ. 2536)

ค.ศ. 1994
(พ.ศ. 2537)

จำนวนผู้ฝึกงาน

46

40

30

32

29

จำนวนผู้เชี่ยวชาญที่ถูกส่งออกไป

-

1

3

-

1

 

  • ส่งออกผู้เชี่ยวชาญทางด้านเทคโนโลยีการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมไปยังประเทศกำลังพัฒนา

 

กิจกรรมที่ 2

  • ส่งเสริมให้มีการแลกเปลี่ยนทางด้านสิ่งแวดล้อมระหว่างประเทศผ่านความตกลงฉันมิตรและความสัมพันธ์เมืองพี่เมืองน้อง
  • สร้างความเข้มข้นในส่วนของการแลกเปลี่ยนระหว่างองค์กรปกครองตนเองระดับภูมิภาคที่จัดการปัญหาเกี่ยวกับภารกิจทางด้านการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมให้มากยิ่งขึ้น

 

 

 

 

 

 

 

 

มลพิษทางอากาศในประเทศกำลังพัฒนา

(ภาพโดย: สมาคมสิ่งแวดล้อมแห่งญี่ปุ่น)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  การเคลื่อนไหวรณรงค์ไม่ใช้สิ่งห่อหุ้มบรรจุภัณฑ์

 

 

เพื่อการลดปริมาณขยะ

 

 

 

สติกเกอร์ “การเคลื่อนไหวรณรงค์ไร้บรรจุภัณฑ์ (No Packaging Movement)”

 

 

 

 

 

ที่มาของข้อมูล:

http://kankyojoho.pref.aichi.jp/DownLoad/DownLoad/agenda-e.pdf

ข้อเสนอแนะ
ติดตามเรา